ຄວາມສູນເສຍທີ່ແທ້ຈິງຈາກການຂາດການມາຮັບບໍລິການຂອງຄູ່ເຂົ້າຮັບການຣັກສາໃນຄລິນິກ
ການນຳເຂົ້າການນັດພົບທີ່ຫນຶ່ງຖືກພາລະເຫດວ່າຂາດຫຼາຍກວ່າເປັນເພອມທີ່ປອງປ້ອງເຕັ້ມຕາຕະລາງ. ການຈັດການຍັງຄົງມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນສະມາຊິກພະນັກງານ, ຫ້ອງ, ແລະອຸປະກອນ ໃນຂະນະທີ່ສາມາດເສຍລາຍໄດ້ທີ່ຍາກຈະທົ່ວທັນໃນເວລາອັນສັ້ນ.
ໃຊ້ລາຍໄດ້ທີ່ເກັບໄດ້ຕໍ່ການໄປຢ້ຽມ—ບໍ່ແມ່ນລາຄາລາຍການ—ເພື່ອປະເມດຢ່າງຮັບປະກັນ. ຖ້າທ່ານບໍ່ຮູ້ເປັນລາວປັດຈຸບັນ, ກ່ອນອື່ນໃຊ້ຕົວຄັດໄລ່ອັດຕາການບໍ່ແກ້ງ (no-show rate calculator).
ວິທີຫນ້ອຍການເສຍຫາຍ
ການແຕ້ມເຕືອນອັດຕະໂນມັດ, ການຢືນຢັນດ້ວຍການກົດເທັນເດືອນ, ລິ້ງການຍົກເລີກ, ແລະບັນຍັດລໍຖ້າທີ່ຕອບສະໜອງເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ. ຕິດຕາມອັດຕາຕາມນັກປຶກສາ, ປະເພດນັັກຮັບບໍລິການ, ແລະເວລານຳຈັດການການນັດໝາຍເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮ່ວມເມື່ອວັດຖຸປ່ອງທີ່ຈະໂດຍເຮັດໃຫ້ຄລິນິກສາມາດເນັ້ນການແກ້ໄຂທີ່ຈະໄດ້ຜົນສະເລີຍຫຼາຍທີ່ສຸດ.
ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຈຳນວນທີ່ຄາດວ່າຈະຮຽບຮ້ວຍໄວ້ເປັນແຜນການວາງກໍລະນີທີ່ຈະເຮັດ, ບໍ່ໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນຮັບປະກັນລາຍໄດ້. ຜົນຜະລິດທີ່ເກີດຂຶ້ນແທ້ຈິງຈະຂ້າມເຖິງຈຳນວນຄົນເປັນຜູ້ປ່ວຍ, ທິດສະພາດທິ່, ຄວາມພໍໃຈດ້ານການຮັບຜິດຊອບບໍລິການ, ແລະວ່າຊ່ອງທີ່ຖືກຍົກເລີກສາມາດຖືກເຕີມກັບຄືນໄດ້ບໍ່.
ວິທີໃຊ້ເຄື່ອງຄຳນວນ
- ໃສ່ຈຳນວນນັດຫວ່າງຕໍ່ເດືອນ
ໃຊ້ຈໍານວນການນັດໝາຍທີ່ຍັງຄົງຖືກນັດຫລັງຈາກການຍົກເລີກກ່ອນໜ້ານຳອອກ - ເພີ່ມອັດຕາຜູ້ມາບໍ່ຮັບການນັດແລະລາຍຮັບທີ່ຖືກເກັບ
ໃຊ້ລາຍລະດັບລາຄາບໍປາທີທີ່ທ່ານວັດໄວ້ຂອງການບໍ່ມາແລະລາຍຮັບທີ່ໄດ້ເກັບແບບເຉັ່ນມັນ ແທນທີ່ຈະໃຊ້ລາຄາການນັດເຂົ້າທີ່ໂຄສະນາ. - ອອກແບບການຫຸດຫຸ້ມທີ່ເປັນຈິງ
ເລືອກເນື້ອງການປັບປຸງທີ່ມີລັກສະນະລະວັງແລະເປົ້າເປັນການປັບໃຫ້ດີທີ່ສຸດ ແລ້ວປຽບທຽບລາຍຮັບທີ່ຄາດວ່າຈະສາມາດຮອດໄດ້ຕໍ່ປີ
ຄໍາຖາມທີ່ຖາມບ່ອກບ່ອນ (FAQ)
ວິທີຄຳນວນຄ່າຄືນຂອງການຄາດເບົາຂອງຜູ້ຮັບການດູແພດທີ່ບໍ່ມາຮອດ (no-shows) คือ: 1. ກຳນົດຄ່າທຽບຕໍ່ການບໍລິການ: ລູກຄ້າທຸກຄົນມີຄ່າທີ່ຄຳນວນໄດ້ (ຄ່າສືນຄ່າການບຳລຸງ, ຄ່າບໍລິການທີ່ຈ່າຍ, ຫຼືຄ່າເວລາທຳງານຂອງໝໍ) 2. ຄຳນວນຈຳນວນ no-show ຕໍ່ລັດຈູກຫຼືຕໍ່ປີ: ນັບຈຳນວນນັດສັງລັບທີ່ຜິດຫຼືບໍ່ມາຮອດໃນໄລຍະເວລາທີ່ຕ້ອງການ (ເຊັ່ນ ຕໍ່ເດືອນ ຫຼື ຕໍ່ປີ) 3. ຄຳນວນການສູນເສຍທາງການເງິນ = ຈຳນວນ no-shows × ຄ່າທຽບຕໍ່ການບໍລິການ 4. ພິຈາລະນາຄ່າສອບສວນເພີ່ມເຕີມ: ຖ້າມີຄ່າສົ່ງຜົນການເງິນ (ເຊັ່ນ ຜົນໃນການຮັບຜິດຊອບຂອງພະນັກງານ ຫຼື ຄ່າເສຍເວລາທີ່ອາຍຸໃນການນັດ) ຈຳນວນນີ້ຈະຖືກເພີ່ມໃນການຄຳນວນ 5. ຕົວຢ່າງງ່າຍ: - ຖ້າຄ່າທຽບຕໍ່ນັດ = 200,000 LAK ແລະມີ 10 no-shows ຕໍ່ເດືອນ - ສູນເສຍຕໍ່ເດືອນ = 10 × 200,000 = 2,000,000 LAK - ສູນເສຍຕໍ່ປີ = 2,000,000 × 12 = 24,000,000 LAK 6. ຄຳແນະນໍາເພີ່ມເຕີມ: - ເກັບຂໍ້ມູນເປັນເວລາຍາວເພື່ອຫາອັດຕາ no-show ທີ່ຖືກຕໍ່ເນື່ອງ - ຄຳນວນຂໍ້ສູນຄ່າເພີ່ມເຊັ່ນ ຄ່າສົ່ງເກັບຂອງພະນັກງານ ແລະ ຄ່າສົກຜົນທີ່ເກີດຈາກການ no-show - ພາຍໃນລະບົບຈັດການນັດ, ໃຊ້ຂໍ້ມູນເພື່ອຄຳນວນຂໍ້ມູນຢ່າງຕັ້ງເຕັມ (ລາຍງານຄ່າສູນເສຍຕາມເວລາ, ສາຂາ, ປະເພດຄິດຄືນ) - ພັດທະນານະຍາຍການນັດ ຫຼື ນະຍຸກແກ້ໄຂ (ເຊັ່ນ ກົດໜີຍາມການນັດ, ຯຮັບແຈ້ງກ່ອນຫຼາຍຂຶ້ນ) ເພື່ອລົດພວກ no-show ແລະປົກປ້ອງລາຍໄດ້.
ນຳຈຳນວນນັດຫາຍດ້ວຍເດືອນມາຄັນດ້ວຍອັດຕາປະລະທິປະເສີດ (no-show), ຫຼັງຈາກນັ້ນນຳຈຳນວນນັດຫາທີ່ພັງຫາຍມາຄັນດ້ວຍລາຍໄດ້ສະສົບເຉິ່ງໄດ້ຕໍ່ການຢ້ຽມເຂົ້າຮັບບໍລິການເຉິ່ງເປັນການສະທ້ອນ. ຕົວຢ່າງ ຖ້າມີ 400 ນັດໃນເດືອນ ມີອັດຕາ no-show 12% ແລະ $120 ຕໍ່ການຢ້ຽມ ຈະເທົ່າກັບ $5,760 ຂອງລາຍໄດ້ຕໍ່ເດືອນທີ່ສາມາດສູນເຫຼົ່າ.
ອັດຕາການມາຮອດການນັດຫາຍແບບທົ່ວໄປສະເລີຍແມ່ນປະມານໃດ?
ບໍ່ມີເປົ້າຫມາຍທົ່ວໄປທີ່ເຕັ້ມ. ອັດຕາຈະແຕກຕ່າງກັນຕາมເຊື້ອຊາດ, ປະຊາກອນຜູ້ປ່ວຍ, ອຸປາກັບການເຂົ້າຖືກ, ໄລຍະເວລາລອງແລະກະບວນການແຈ້ງເຕືອນ, ດັ່ງນັ້ນການຕິດຕາມແນວໂນ້ມທີ່ວັດໄດ້ຢ່າງສໍາເລັດເປັນສ່ວນຕົວຂອງທ່ານເອງຈະມີປະໂຫຍດກວ່າມາດຕະຖານທົ່ວໄປ.
ວັດທຸກິລະພາບວ່າທຳໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍບໍ່ມາຮັບການນັດໝາຍໄດ້ຢ່າງໃດ?
ມาตรการທົ່ວໄປປະກອບດ້ວຍການແຈ້ງເຕືອນອັດຕະໂນມັດຜ່ານ SMS ຫຼື WhatsApp, ການຢືນຢັນແລະຍົກເລີກທີ່ງ່າຍ, ລາຍຊື່ຄອງເວລາ (waitlists), ເວລານໍາຈົບການນັດຫຼັກສັ້ນ, ແລະໂຄງການກວດຕິດຕໍ່ຕໍ່ເນື່ອງສໍາລັບການນັດທີ່ຖືກເປັນເລີຍ.
ແປການນัดທີ່ຟື້ນຟູກັບມາໃຫ້ເປັນລາຍໄດ້ຈິງ
Doctofam ລວມການນັດຫມາຍ, ການແຈ້ງເຕືອນອັດຕະໂນມັດ, ການຢືນຢັນ, ບັນຊີຜູ້ຢືນຢັນລໍຖ້າ, ແລະບັນທຶກຂໍ້ມູນຜູ້ປ່ວຍໃນພາຍໃນວຽກງານຄລິນິກເອົາໜຶ່ງເທື່ອ.
ລອງໃຊ້ Doctofam ຟ୍ରີ